KAYBETTİKÇE SEVDİM BEN SENİ DAHA DERİNDEN

Kaybettikçe sevdim.
Yüreğimden sökemediğim seni.
Gözlerimde kalan bir eski resim gibisin şimdi.
Her adımda daha da ağırlaştı özlemin.
Kaybettikçe sevdim seni.
Yüreğimin hangi kışına denk geldi gidişin.
—————————
Sonra benden vazgeçtin hayallerimizden.
Geceden sabaha tutanamadığımız sensizliğe.
Sana her seslenişimde’’
Kendimden bir parça daha kaybettim.
Düşlerimden vaz geçtim caddelerde.
Sonsuz bir boşluk sardı yüreğimi.
Apansız kör olan Mardin’in sokaklarında.
Seni ararken kaybettim kendimi.
Sonsuz bir sevda’da boğuldum belki.
Kelimelerim çığlık çığlığa,
Duvarlarda yankısı dönerken,
Adını her haykırışım da.
Adın batsın Adın.
Her sonu bitmeyen cümlelerde’’
——————————
Bu kalp seninle yanmayı da bilirdi.
Vazgeçmeyi de.
Kaybettikçe sevdim ben seni daha derinden.!
Yüreğimden sökemedim seni ey yar.
Suretin gözlerime düştükçe,
Hatıralar delik deşik, oldu senle.
Eski trenlerin düdük sesleriydi isyanlı haykırışlara eşlik eden melodiler’’
senden geriye kalan sadece gizli gizli bakışlarımdı.
Sonra hatırlattın bana,
kim olduğumu.
———————————
Sessizlikte derinliklerde bir HİÇ’TİM senin gözünde.!
Her adımda daha da ağırlaştı özlemim.
Taşıyamaz oldum seni bu titrek kalbimde.
Hangi limana vurur bu yalnız gemim.
Sana çıkan hiçbir yol kalmadı artık elimde.
Kaybettikçe sevdim ben seni.