Gecenin koynunda sessizce büyür hasret,
Adını anınca titriyor kalbim gizlice.
Bir mevsimdin gelip geçen,
Ama içimde sonsuz bir yaz gibi kaldın.
Gözlerin bir şarkıydı, ezberleyemediğim,
Sesin rüzgâr gibi uğradı, sustu gitti.
Söylemediğim her kelime seni çağırıyor şimdi,
Ve her sustuğum şey biraz daha sen oluyor.
Zaman geçiyor, ama eksiliyorsun içimde değil,
Her gün yeniden çoğalıyorsun yokluğunda.
Bir gün döner misin diye yazdım bu mektubu,
Ama posta kutusu artık senin adresin değil.
İçimde bir yarım kalmışlık, bir tamamlanmamışlık,
Seninle başlamış ama sensiz bitmeyecek.
Ve belki de en güzel şiir sensin,
Hiçbir zaman okuyamadığım…
Yaralı Bir Bahar